مىگويد : بر ابواحمد عبيداللَّه‌بن عبداللَّه بن طاهر وارد شدم در حالى كه نوشتهء ابومحمّد عليه السلام در مقابل او بود كه در آن نوشته بود : « من از خداى متعال دربارهء اين طاغوت ( مستعين ) درخواست كرده‌ام و خداوند پس از سه روز ، قدرت او را مىگيرد ! » همين كه روز سوم فرا رسيد ، او بر كنار شد ، و بر سر او آمد ، آنچه آمد تا اينكه كشته شد ! « 1 » 3 - همو از ابوهاشم جعفرى نقل كرده ، مىگويد : با ابومحمّد عليه السلام در زندان مهدىبن واثق بازداشت بودم ، به من فرمود : « ابوهاشم ! اين طاغوت مىخواهد امشب خدا را بازيچه قرار دهد ! در حالى كه خدا رشتهء عمر او را بريده است و اين پست را براى نفر بعدى قرار داده است ، و من فرزندى نداشتم اما به زودى خداوند فرزندى روزى من خواهد كرد . » ابوهاشم مىگويد : صبح كه شد ، تركها بر مهدى يورش بردند و او را كشتند و معتمد بجاى او زمام امر را به دست گرفت و خداى تعالى ما را سالم نگهداشت . « 2 » 4 - از ابوالحسن موسوى خيبرى به نقل از پدرش آورده است كه وى بيشتر اوقات در سامرا خدمت ابومحمّد عليه السلام رفت و آمد داشت ، روزى شرفياب شد ، ديد كه مركب وى آماده است تا سوار شود و به كاخ سلطنتى برود ، در حالى كه رنگ امام عليه السلام از خشم و عصبانيت دگرگون است ، و چنان بود كه يكى از عامه نزد وى مىآمد ، همين كه سوار مىشد ، او را صدا مىزد و او چيزهايى را مىآورد تا همراه آن حضرت ببرد ولى امام عليه السلام از اين كار خوشش نمىآمد .

--> ( 1 ) - غيبت شيخ : ص 122 . ( 2 ) - همان : ص 123 .